Στις χαρές και στις λύπες μαζί! Ασφαλείς online πληρωμές! Παίξε Υπεύθυνα!

Αθλητική Ενημέρωση

Πολ Κάνοβιλ: «Η Πόλις Εάλω…» Τα όνειρα ενός μικρού παιδιού!

«Μου επιτέθηκαν οι ίδιοι μου οι οπαδοί. Μου πετούσαν μπανάνες και ξυράφια. Τίποτα ωστόσο δεν θα με σταματούσε από το να ζήσω το όνειρο μου. Ένα όνειρο που παραλίγο να με σκοτώσει.»

Λονδίνο. Η πρωτεύουσα της Αγγλίας. Η πρωτεύουσα της βιομηχανικής επανάστασης και του σύγχρονου κόσμου κατά πολλούς. Πολλές πτυχές έχει αυτή η πόλη και υπό πολλά πρίσματα μπορεί να εξεταστεί. Ωστόσο, εμείς θα σταθούμε σε άλλον τομέα. Αναμενόμενο πιθανώς. Το Λονδίνο για εμάς είναι  «ποδοσφαιρομάνα», ο πυλώνας του ποδοσφαίρου μας. Οπότε εστί λογικό, η πόλη της Αγγλίας να οργανώνει δικές της ποδοσφαιρικές βραβεύσεις. Άρσεναλ, Τότεναμ, Γουέστ Χαμ, αντρών και γυναικών καθώς και ομάδες χαμηλότερων κατηγοριών παρουσιάζονται ή και βραβεύονται στα ποδοσφαιρικά βραβεία του Λονδίνου. Στην χθεσινοβραδινή τελετή εμφανίστηκε ως καλεσμένος ένας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Τσέλσι, ο Πολ Κάνοβιλ. Τι το ιδιαίτερο έχει ένας παίχτης που έπαιζε εξτρέμ για τους «Μπλε» τα 80s; Ποιος είναι αυτός ο κύριος τέλος πάντων; Πάμε λοιπόν να δούμε μαζί την ιστορία του και ποιος είναι ο Πολ Κάνοβιλ… 

«Βίος»

4 Μαρτίου 1962. Ο Πολ γεννήθηκε στο δυτικό Λονδίνο, σε μια δύσκολη εποχή να είσαι οποιασδήποτε άλλης καταγωγής πλην της Αγγλικής ζώντας στην πρωτεύουσα της. Η μητέρα του καταγόταν από τις βρετανικές αποικίες της Ανγκουίλα ενώ ο πατέρας του από τον Δομίνικο. Σε μια περίοδο κατά την οποία ο ρατσισμός και οι εξτρεμιστικές απόψεις όσων αφορά τις διαφορετικές φυλές, ζούσαν και βασίλευαν στον κόσμο και ιδίως στο Λονδίνο, ο Πολ, καθώς και χιλιάδες άλλα παιδιά, έπρεπε να βρούνε τη θέση τους σε αυτό τον κόσμο που δε «τους ήθελε». Ο πρωταγωνιστής μας όμως, ήξερε πολύ καλά τι ήθελε να κάνει. Από μικρό παιδί, μεγαλωμένο κάτω από απίστευτα δύσκολες συνθήκες διακρίσεων και φτώχειας, είχε ένα τόπι ανάμεσα στα πόδια. Του μιλούσε. Μόνο αυτό τον καταλάβαινε. Μόνο αυτό ήταν εκεί για εκείνον. Και μόνο αυτός ήταν εκεί για αυτό. Από τα 17 του αναγκάστηκε να μείνει μόνος του, λόγω οικογενειακών συνθηκών, σε διάφορα φτηνά ξενοδοχεία και «παραγκόσπιτα», ακόμα και στο αυτοκίνητο του, απλά για να έχει μια στέγη πάνω από το κεφάλι του. Όπου και αν ήταν ωστόσο, η μπάλα δεν έβγαινε από το μυαλό του. Ηθελε να το κάνει και θα το έκανε.

 «Τσέλσι»

Φτάνουμε τώρα στο κυρίως θέμα μας και στον λόγω που διαβάζετε όλοι αυτό το ρημάδι κείμενο που γράφω. Μάθατε ποιος είναι ο Πολ Κάνοβιλ. Γιατί είναι γνωστός όμως; Ας το πάμε αλλιώς. Η Τσέλσι γιατί είναι γνωστή στην Αγγλία; Για τα μπλε που φοράει; Για το έμβλημά της; Για το γήπεδο της; Για τον Εντέν Αζάρ; Για τον Φράνκ Λάμπραρντ; Ναι. Για όλα αυτά. Θα προσθέσουμε και κάτι άλλο όμως. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Αγγλίας, η Τσέλσι και οι οπαδοί της είναι γνωστοί για τις ακραία ρατσιστικές συμπεριφορές και απόψεις τους. Σήμερα. Το 2024. Φανταστείτε τι γινόταν το 1981, όταν ο Πολ Κάνοβιλ έγινε ο Πρώτος «μαύρος» ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Τσέλσι.

Η Τσέλσι απέκτησε τον νεαρό τότε Κάνοβιλ από την ημιερασιτεχνική  Hillingdon Borough, μίας ομάδας των Λονδρέζικων προαστίων έναντι του αντιτίμου των 5000 λιρών. Τα ποσά του τότε ποδοσφαίρου δεν είχαν καμία επαφή με τα σημερινά παζάρια, με τους περισσότερους παίχτες τότε να παλεύουν απλά για τα προς το ζην. Ο Πολ λάμβανε μισθό από την Τσέλσι 175 λίρες εβδομαδιαίως. Οπότε, δεδομένων των συνθηκών, η μεταγραφή του Πολ Κάνοβιλ δεν είχε παρθεί με τον καλύτερο τρόπο από τους πάντα ακραίους οπαδούς της Τσέλσι. Σύμφωνα με τις άκρως ρατσιστικές ρήσεις τους, ήθελαν μια ομάδα «καθαρή» την οποία ο Πολ «βρόμιζε». Αδιανόητο να το σκεφτούμε, πόσο μάλλον να το υποστηρίξουμε. Το κερασάκι στη τούρτα ήρθε με το ντεμπούτο του σε έναν αγώνα έναντι της Κρίσταλ Πάλας. Ο Πολ μπήκε ως αλλαγή και με το που πάτησε το πόδι του στον αγωνιστικό χώρο έγινε δεκτός από ραψωδίες ρατσιστικών ιαχών. «Καθώς τεντώνομαι και κάνω διατάσεις, ακούω δυνατές μεμονωμένες φωνές μέσα από το πλήθος: “Κάτσε κάτω, γαμ*μ*νε μαύρε!” Ξανά και ξανά. Πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι. Δύσκολα τόλμησα να κοιτάξω γύρω μου. Ήταν ακριβώς πίσω μου. Έριξα μια ματιά. Φορούσαν όλοι μπλε μπλουζάκια και κασκόλ – οπαδοί της Τσέλσι, οπαδοί της πλευράς μου, πρόσωπα βιδωμένα από καθαρό μίσος και θυμό , όλα κατευθύνονταν σε μένα… Ένιωσα σωματικά άρρωστος. Ήμουν απολύτως τρομοκρατημένος»

Οι ίδιοι του οι οπαδοί, οι άνθρωποι που έπρεπε να υποστηρίζουν, να χειροκροτούν και να «ντοπάρουν» τους ποδοσφαιριστές τους, παραγκώνισαν τον Πολ, τον πόνεσαν, του επιτέθηκαν. Η ίδια κατάσταση συνεχίστηκε και στους επόμενους αγώνες, είτε ο γοργός εξτρέμ σκόραρε, είτε έδινε ασίστ, είτε έκανε κακό παιχνίδι, οι “φανατικοί” ρατσιστές της Τσέλσι ήταν εκεί να τον πολεμήσουν. Από τους συμπαίχτες του, κανείς δεν τον υπερασπίστηκε, κανείς δεν έγινε ασπίδα να τον φυλάξει. Τον άφησαν στα δόντια του λύκου. Μόνος. Αυτό ένιωθε ο Πολ. Αποξένωση. Διάκριση. Μοναξιά.

Απόσπασμα από την συνέντευξη του Πολ στο BBC, το 2015!

YouTube video

«Απόρροια»

Αυτό το κείμενο ποτέ δεν επρόκειτο να αποτελέσει μια ωδή στα ποδοσφαιρικά κατορθώματα του Πολ Κάνοβιλ. Τι και αν μετά πήγε στην Ρέντινγκ, τι και αν συνέχισε την καριέρα του σε ομάδες τοπικού επιπέδου. Τι και αν βοήθησε την Τσέλσι να ανέβει στην πρώτη κατηγορία το 1983/1984. Αυτά έχουν σημασία; ‘Η ότι χρειάστηκε να περάσουν τρεις σεζόν μέχρι να βρεθεί συμπαίχτης στην Τσέλσι που να μιλήσει ανοιχτά για τα όσα συμβαίνουν στον Πολ και να επιτεθεί ανοιχτά στους οπαδούς της ομάδας του; Τον υποστηρικτή αυτόν ο Πολ τον βρήκε στο πρόσωπο του αντικαταστάτη στην θέση του, του Σκωτσέζου, Πατ Νέβιν. Δεν έχουν σημασία τα ποδοσφαιρικά κατορθώματα ‘όταν μιλάμε για τέτοια ζητήματα. Στην Ρέντινγκ ωστόσο, ο Πολ αντιμετωπίστηκε τελείως διαφορετικά. Με σεβασμό. Σαν ίσος. Όπως και ήταν. Όπως δεν τον έβλεπαν όμως στην Τσέλσι.

Η καριέρα του ολοκληρώθηκε το 1994, κάπου στο Εγκχαμ στη Βόρεια Αγγλία, σε προφανώς τοπικό επίπεδο. Τα όσα μπορούμε να πούμε για αυτόν μετά τον ποδόσφαιρο είναι αλήθεια πολλά. Πολέμησε δύο φορές με τον καρκίνο στους λεμφαδένες , νικώντας τον δις. Καρκίνο που προήλθε από τις καταχρήσεις του, καθώς προτού καν τελειώσει την καριέρα του, εθίστηκε στα ναρκωτικά και πιο συγκεκριμένα, το κρακ. Μπήκε δυο φορές σε κέντρο αποτοξίνωσης, το 1996 και το 2004. Υπήρξε DJ στο ενδιάμεσο διάστημα, οδηγός παιδιών με ειδικές ανάγκες, βοηθητικός δάσκαλος και άλλα πολλά. Μέσα σε όλα αυτά, απέκτησε και 11 παιδιά με 10 διαφορετικές γυναίκες. Ένας περίπλοκος βίος, ενός αδικημένου ανθρώπου, που τον πολέμησαν παντού, γιατί διέφερε ίσως από μένα και από σένα. Ή μπορεί να ήταν και ίδιος.

«Μαύρο και Μπλε»

Αυτός ήταν ο τίτλος της αυτοβιογραφίας του Πολ Κάνοβιλ που εκδόθηκε το 2008. Μαύρο και Μπλε. Ένα βιβλίο που βραβεύτηκε πολλάκις στην Βρετανία. Ένα βιβλίο που πολλές φορές έγινε θέμα συζητήσεων, που επιτέλους επικεντρώθηκε στο πρόβλημα του Ρατσισμού στα Αγγλικά γήπεδα. Ένα βιβλίο στο οποίο μας εξήγησε πως, ακόμα μετά τα όσα έγιναν, συνεχίζει να υποστηρίζει την Τσέλσι. Ένα βιβλίο που έκανε την Τσέλσι να βραβεύσει τον Πολ, να τον ξεχωρίσει για το σθένος του, για το πείσμα του να αντεπιτεθεί στις δυσμενείς συνθήκες που τον περίκλειαν. Χρειάστηκε η δημοσιοποίηση των όσων έγιναν 20 χρόνια μετά, για να συγκινηθούν οι ιθύνοντες της Τσέλσι; Όταν οι «οπαδοί» της φώναζαν πριν από κάθε ματς «Δε θέλουμε τον Ν*γρο» δεν συγκινήθηκε κανένας. Κατάντια το λέμε αυτό εμείς. Και όλος αυτός ο πόλεμος, γιατί; Επειδή ο Πολ δεν ήταν σαν αυτούς στην κερκίδα; Επειδή είχε διαφορετική καταγωγή;

Και όντως δεν ήταν σαν αυτούς στην κερκίδα. Διότι, ο Πολ είχε ψυχή, είχε δύναμη, είχε θέληση και αυτοσκοπό. Τα οποία κανείς εκ των κατακριτών του δεν είχε στο ελάχιστο. Η δημοσιοποίηση του Γολγοθά του Κάνοβιλ είχε πολλές συμβολές. Βοήθησε τόσο αυτόν, όσο και χιλιάδες νέους ποδοσφαιριστές, να αντιμετωπίσουν ανάλογα περιστατικά. Περιστατικά που δυστυχώς ακόμα υφίστανται. Σε έναν κόσμο που αλλάζει. Δέχεται το διαφορετικό. Το αγαπάει. Την δεκαετία του 80 ωστόσο δε το αγαπούσε. Και ο Πολ την πλήρωσε για όλους εμάς. Αλλά πολέμησε και για όλους εμάς. Για να μπορέσουν κάποιοι να διαπρέψουν, πρέπει κάποιοι να πονέσουν. Ο Πολ πόνεσε για τους άλλους. Πόνεσε και για τον εαυτό του όμως. Έστω και αργά, φαίνεται να δικαιώνεται. Ένας ήρωας κατ’ εμάς, του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Αυτός κυρίες και κύριοι είναι ο Πολ Κάνοβιλ.

Επιμέλεια: Γιάννης Γιαννικόπουλος

Κοινοποίηση σε:
Προτεινόμενα

Θοδωρής Δέδες στο BetflixGr: «Μοναδική ευκαιρία η Χόφενχαϊμ – Κάνει κάποια βήματα, αλλά θέλει δουλειά το Ποδόσφαιρο Γυναικών στην Ελλάδα!»

Συνέντευξη στον Χριστόφορο Κοκονό Ένας Έλληνας  που διαπρέπει στα γήπεδα της Γερμανίας ως προπονητής του ποδοσφαίρου Γυναικών. Ξεκίνησε με ένα όνειρο, να κάνει αυτό που

Read More »

Η συνωμοσία του Πάτρικ Γιούιν!

Ο Πάτρικ Γιούιν ήταν αδιαμφισβήτητα ένας εξαιρετικός μπασκετμπολίστας. Ασταμάτητος στην επίθεση, με φοβερές κινήσεις στη ρακέτα. Στην άμυνα; Ένας πραγματικός ογκόλιθος! Όλα αυτά ήταν εμφανή

Read More »
Scroll to Top

Σύνδεση και διαχείριση λογαριασμού

Σας Ευχαριστούμε!

Ευχαριστούμε για την εγγραφή σας στο newsletter μας.

Το BetflixGr ετοιμάζει πολλές εκπλήξεις, δώρα και ενδιαφέρουσες εξελίξεις για όλα τα μέλη του!